|

J.S.Bach
Chiaccona - rękopis
J. S.
Bach
Badinerie
z Suity h-moll
BWV 1067
|
Pochodził ze starego rodu muzyków Turyngii. Przyszedł na świat w Eisenach, 21 marca 1685 r. Członkowie rodziny, choć mieszkający w różnych miastach, spotykali się przynajmniej raz w roku i wspólnie muzykowali.
Rodziców stracił wcześnie. Zaopiekował się nim starszy brat, u którego Bach pobierał lekcje muzyki. Jako piętnastoletni chłopiec miał opanowane organy, klawesyn, klawikord, skrzypce i altówkę i w Lüneburgu został przyjęty jako sopranista do chóru kościelnego. Po mutacji głosu grał na skrzypcach w orkiestrze i już wtedy tworzył.
W wieku osiemnastu lat został zaangażowany do książęcej kapeli w Weimarze. Po kilku miesiącach objął posadę organisty w kościele w Arnstadt, gdzie zarzucano mu zbyt długie i ozdobne improwizacje organowe. Denerwowały go także próby ze śpiewakami, wybuchał gniewem, gdy coś nie wychodziło.
W 1707 r. Bach został organistą w Mühlhausen i ożenił się z kuzynką, Marią Barbarą. Rok później wrócił do Weimaru, na stanowisko organisty na dworze księcia Wilhelma Ernsta. Do jego obowiązków należało komponowanie okolicznościowych kantat. W tym okresie powstała Passacaglia c-moll i urodzili się Wilhelm Friedemann i Carl Philipp Emanuel.
W grudniu 1717 rodzina przeniosła się do Köthen, gdzie Bach został kapelmistrzem. W ciągu następnych sześciu lat skomponował m.in. Toccatę i fugę d-moll, solowe sonaty i partity na skrzypce i suity wiolonczelowe. W lipcu 1720 umarła mu żona i Jan Sebastian został sam z czwórką dzieci. W rok później ożenił się z dużo młodszą od siebie śpiewaczką Anną Magdaleną Wilcke. Z tego małżeństwa przeżyło sześcioro dzieci, a wśród nich kompozytorzy: Johann Christoph Friedrich i Johann Christian.
W r. 1723 przeniósł się wraz z rodziną do Lipska, gdzie wygrał konkurs na stanowisko kantora kościoła św. Tomasza - tu na każdą niedzielę i święto musiał skomponować nową kantatę. Był także „dyrektorem muzycznym” miasta, więc kompozytorem, dyrygentem, organistą, akompaniatorem, improwizatorem, prowadził stronę muzyczną nabożeństw, brał udział w ślubach i pogrzebach, prócz tego jako znakomity ekspert od spraw organowych wzywany był często do różnych miast niemieckich. Rozliczne obowiązki kolidowały niejednokrotnie z jego twórczością. Z największym trudem mógł zebrać minimalną obsadę do wykonywania swoich utworów i stąd częste konflikty ze zwierzchnikami, radnymi miejskimi i z uczniami, pomimo autorytetu geniusza.
Zniechęcony problemami i starając się ugruntować swoją pozycję i autorytet w Lipsku, Bach od 1733 r. ubiegał się o tytuł nadwornego kompozytora kapeli drezdeńskiej księcia elektora saskiego Augusta, późniejszego króla Polski. Nominację otrzymał dopiero w roku 1736, bo August był zajęty umacnianiem swojej pozycji na tronie polskim. Augustowi III dedykował Kyrie i Gloria – dwie pierwsze części Mszy h-moll i później ofiarował także kilka kantat, m.in. na koronację w Krakowie.
W 65 roku życia zaczął chorować na oczy i prawie zupełnie zaniewidział. Dwie operacje okulistyczne pogorszyły stan wzroku i ogólny stan zdrowia. Umarł w rok później, 28 lipca 1750, kończąc uznaną za szczyt techniki polifonicznej fugę znaną z tematu B A C
H.
Jego muzykę studiowali m.in. Haydn i Mozart, a Beethoven powiedział:
Nie potokiem, lecz morzem zwać się powinien!
(Nicht Bach, Meer sollte er
heissen!)
Internetowa
Szkoła Muzyczna,
to Forum
samodzielnej nauki gry na instrumentach
dla Dzieci, Młodzieży i Dorosłych
Komputerowe podręczniki
bawią i uczą.
Akompaniamenty są pomocne uczniom i pedagogom
w szkole na lekcjach i w domu podczas ćwiczeń.
Adres Forum
- kliknij:
http://members.lycos.co.uk/paganiniclub/
|